|
İstiklâl Marşı
şâiri. Asıl adı Mehmet Ragif olan Mehmet Akif 1873 yılında
İstanbul'da doğdu. Annesi Emine Şerife Hanım, babası Temiz Tâhir
Efendidir. İlk tahsiline Emir Buhâri Mahalle Mektebinde başladı.
İlk ve orta öğrenimden sonra Mülkiye Mektebine devam etti.
Babasının vefâtı ve evlerinin yanması üzerine mülkiyeyi bırakıp
Baytar Mektebini birincilikle bitirdi. Tahsil hayâtı boyunca
yabancı dil derslerine ilgi duydu. Fransızca ve Farsça öğrendi.
Babasından Arapça dersleri aldı.
Zirâat
nezâretinde baytar olarak vazife aldı. Üç dört sene Rumeli,
Anadolu ve Arabistan'da bulaşıcı hayvan hastalıkları tedâvisi
için bir hayli dolaştı. Bu müddet zarfında halkla temasta
bulundu. Âkif'in memuriyet hayatı 1893 yılında başlar ve 1913
târihine kadar devam eder.
Memuriyetinin
yanında Ziraat Mektebinde ve Dârulfünûn'da edebiyat dersleri
vermiştir.
1893 senesinde
Tophâne-i Âmire veznedârı M. Emin Beyin kızı İsmet Hanımla
evlendi.
Âkif okulda
öğrendikleriyle yetinmeyerek, dışarda kendi kendini yetiştirerek
tahsilini tamamlamaya, bilgisini genişletmeye çalıştı. Memuriyet
hayatına başladıktan sonra öğretmenlik yaparak ve şiir yazarak
edebiyat sâhasındaki çalışmalarına devam etti. Fakat onun
neşriyat âlemine girişi daha fazla 1908'de İkinci Meşrutiyetin
îlânıyla başlar. Bu târihten itibaren şiirlerini Sırât-ı
Müstakîm'de yayınlanır.
1920 târihinde
Burdur Mebusu olarak Birinci Büyük Millet Meclisine seçildi. 17
Şubat 1921 günü İstiklâl Marşı'nı yazdı. Meclis 12 Martta bu
marşı kabul etti.
1926 yılından
îtibâren Mısır Üniversitesinde Türkçe dersleri verdi. Derslerden
döndükce Kur'ân-ı kerîm tercümesiyle de meşgul oluyordu, fakat
bu sırada siroza tutuldu. Önceleri hastalığının ehemmiyetini
anlayamadı ve hava değişimiyle geçeceğini zannetti. Lübnan'a
gitti. Ağustos 1936'da Antakya'ya geldi. Mısır'a hasta olarak
döndü.
Hastalık onu
harap etmiş, bir deri bir kemik bırakmıştı. İstanbul'a geldi.
Hastanede yattı, tedâvi gördü. Fakat hastalığın önüne
geçilemedi. 27 Aralık 1936 târihinde vefat etti. Kabri
Edirnekapı Mezarlığındadır.
Mehmed Âkif
milletini ve dînini seven, insanlara karşı merhametli bir mizaca
sâhip, şâir tabiatının heyecanlarıyla dalgalanan, edebî bakımdan
kıymetli şiirlerin yazarı meşhur bir Türk şâiridir. İstiklâl
Marşı şâiri olması bakımından da "Millî Şâir" ismini almıştır.
Şairin en büyük
eseri Safahat genel adı altında toplanan şiirleri şu 7 kitaptan
oluşmuştur:
1.Kitap: Safahat (1911)
2.Kitap: Süleymaniye
Kürsüsünde (1912)
3. Kitap: Hakkın Sesleri
(1913)
4. Kitap: Fatih Kürsüsünde
(1914)
5. Kitap: Hatıralar (1917)
6. Kitap: Asım (1924)
7. Kitap: Gölgeler (1933).  |
