75.yıldogancilario

TARİH
        Malazgirt Savaşı ile Anadolu’ya gelen Oğuz Türklerinin Kayı boyundan bir bölümü 1074-1076 yıllarında Dörtdivan ve çevresine yerleşmişlerdir. Yerleştikleri yerlere Oğuz boylarına özgü isimler vermişlerdir. Bu durumu İlçemizdeki köylerin isimlerinde sıkça görmek mümkündür. (Adakınık, Dülger, Bünüş, Çalköy, Cemaller, Çardak, Göbüler, Gücükler…) Dörtdivan’ın bir yerleşim birimi olarak kurulmasının 1197’de I. Alaaddin Keykubat zamanında olduğu tahmin edilmektedir. Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nde, Sultan I. Alaaddin Keykubat’ın Bolu Beyi iken fethettiği dağlarda Divan kösü çaldırdığı, bu nedenlede bu yerlere “DİVAN” denildiği yazmaktadır. Bu yerlerin önce 7 adet olduğu, fakat bunlardan 3’ünün küçük olduğu için kapatılıp 4’ünün kaldığı ve bu yüzden de adının “DÖRTDİVAN” olduğu belirtilmektedir. Ayrıca Ankara Savaşı’nda yenilen Osmanlı ordusunun geri çekilmesi sırasında Timur’un Ordusu tarafından takip edilmiş, Gerede ve Dörtdivan halkı Osmanlı askerlerini savun narak Osmanlıların yeniden toparlanmasında önemli rol oynamıştır.
         Halk şairi Köroğlu İlçemiz Aşağısayık Köyü Hesinler mahallesinde doğmuştur. Yine Dörtdivan, Bolu’nun Bağımsız Mutasarrıflık olduğu dönemde 39 kazadan biri idi. Daha sonra Gerede’ye bağlı bir nahiye olmuştur. Bu durum 1990 yılına kadar sürmüştür. 09.05.1990 tarih ve 3644 sayılı Kanunla ilçe olmuştur.
COĞRAFYA
           Bolu İli’nin doğusunda yer alan ilçemizin doğusunda Gerede, batısında Bolu, Kuzeyinde Yeniçağa, güneyinde ise yine Gerede ve Bolu toprakları ile sınırlı olarak yaklaşık 284 km2 alana sahiptir. Dörtdivan ilçesi 40’-50’-00’ kuzey paralelleri ile 32’-10’-12’ doğu meridyenlerinin kesiştiği yerdedir. İlçemizde rakım 1167 m.dir. Kuzey Anadolu Sıradağları, Ilgaz tepesinden batıya doğru ikiye ayrılarak uzanırlar. Bu sıradağların güney kolu ilçenin güneyinde Ankara ile Dörtdivan tabii sınırlarını çizer. Doğu batı doğrultusunda uzanan bu sıradağlara Benli ve Kütüklü adı verilir. Bu sıradağların devamını teşkil eden Köroğlu Dağları da ilçenin güneybatısından hafif bir yay çizerek kuzeye doğru uzanırlar ve ilçenin batı tabii sınırlarını çizerler. Bu dağların en yüksek tepesi Köroğlu Tepesi olup, 2378 m.dir. Köroğlu Dağları volkanik dağlardır. Dörtdivan ilçesi yerleşim yerleri ve tarımsal alanlar genelde düzlük ve ovalıktır. Bu nedenle de yerleşim birimleri birbirine çok yakındır. İlçemiz en önemli akarsuyu Köroğlu Dağlarının doğu yamacında iki kol halinde çıkıp, Dörtdivan Ovasında birleşen, Gerede Ovası ortasından batı-doğu doğrultusunda akan, Çankırı topraklarından sonra Zonguldak topraklarından Filyos Çayı’na karışarak Karadeniz’e dökülen Ulusu çayıdır. Ulusu çayı ilçemiz sınırları içerisinde Sorkun, Yalacık, Düğer dereleri ile beslenmektedir.
NÜFUS DURUMU

           284 km2’lik bir alana sahip olan ilçemiz 8’i mahalle 24’ü köy olmak üzere toplam 32 idari birimden oluşmuştur. 2009 yılı Genel Nüfus tespitine göre İlçe merkezinin nüfusu 3104, köylerin toplam nüfusu ise 3004 olarak tespit edilmiş olup, toplam nüfus 6108’dir.
İDARİ DURUM
             İlçe merkezi Çavuşlar ve Kadılar Mahallesi adıyla 2 mahalleden oluşmuşken 08.05.2005 tarihinde yapılan halk oylamasında Adakınık, Bayramlar, Çitler, Deveciler, Hacetler ve Kargıbayramlar köyleri de İlçe Belediyesine katılmayı kabul etmiştir. Bu katılım İlçe Belediye Meclisinin 06.06.2005 tarihinde aldığı karar ile kesinleşmiş ve yeni Belediye sınırları Valilikçe onaylanmıştır.

SOSYAL DURUM

İlçe halkı genelde Türkmen'dir. Aralarındaki her türlü sosyal ilişkiler çok canlı ve sıkı bir bağlılık arz etmektedir. Örneğin; gerek ilçe merkezinde gerekse köylerde yapılan düğün, nişan ve cenaze törenleri çok büyük bir katılımla yapılmaktadır. İlçe halkının çoğu köylerde oturmakta olup, tarım,orman ve hayvancılıkla uğraşmaktadır.

EĞİTİM VE KÜLTÜR

Kastamonu Salnamesinden edinilen bilgilere göre 1700 yılında yapılıp, I.Cihan savaşına kadar Tedrisata devam eden Gerede ve Dörtdivan Medreselerinin olduğu haber verilmektedir. Bu medreselerde büyük alimler yetişmiştir. Dörtdivan İlçesinde ibtidaiyye İlkokul mektebi (1909) yılında merkez ve Doğancılar’da 1926'da Cemaller ve Ortaköy de öğretime başlamıştır. Ay rica Dörtdivan da 1968 yılında orta öğretime geçilmiş olup, bunun yanında 1989 yılında ise lise öğrenimi başlamıştır.

İlçede 2009-2010 eğitim ve öğretim yılında son durum aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.

ÖRGÜN EĞİTİM KURUMLARI GENEL DURUMU

Dörtdivan	Okul Öncesi Toplamı				İlköğretim Okulları Toplamı*
	Okul	Derslik	Öğrenci	Öğretmen	Okul	Derslik	Öğrenci	Öğretmen
	4	5	54	4	4	46	831	39

ÖRGÜN EĞİTİM KURUMLARI GENEL DURUMU

Dörtdivan	Anadolu Öğretmen Lisesi				Çok Proğramlı Lise
	Okul	Derslik	Öğrenci	Öğretmen	Okul	Derslik	Öğrenci	Öğretmen
	1	7	152	3	1	16	184	17

Örgün Eğitim Kurumlarının toplam okul sayısı 10, toplam derslik sayısı 74, toplam öğrenci sayıları 1221, toplam öğretmen sayıları ise 63'tür.) Taşımalı öğretim durumu ise 4 adet taşıma merkezine 39 yerleşim biriminden 431 öğrenci 27 araçla taşınmakta olup, taşınan öğrencilere İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfınca öğle yemeği verilmektedir. İlçede 8 yıllık ilköğretim uygulaması başarılı bir şekilde devam etmektedir.

İlçe Halk Eğitim Merkezi faaliyetlerine 1992-1993 yılında başlanmıştır. Günümüze kadar halıcılık,nakış,giyim,boyala ve bilgisayar dalında kurslar açılarak faaliyetlerini sürdürmüştür. Ayrıca Halk Eğitim bünyesinde Çok Programlı Lisenin atölyesinde hizmetini devam ettirmekte olan Döner Sermayeli Ağaç İşleri Atölyesi faaliyetlerini sürdürmektedir. Şu anda iş olmadığından faaliyet yoktur. İş alınması durumunda faaliyetlerine devam edecektir. 2009-2010 öğretim yılında ilçede metal,nakış,anne ve çocuk eğitimi kursları
açılmış olup, bu kurslardan metal kursunda 16 erkek, nakış kursunda 20 kadın, anne ve çocuk eğitimi kursunda da 12 kadın kursiyer kurs görmüştür. İlçede basımevi, sinema, tiyatro yoktur. Zaman zaman genel idarenin düzenlediği sportif faaliyetler yapılmaktadır.

EKONOMİK DURUM

Dörtdivan İlçesi öteden beri tarımla uğraşan bir yöre olup, arpa, buğday, patates yetiştiriciliği yapılmaktadır. Çiftçilere alternatif ürün olarak bedelsiz yem bitkisi tohumluğu dağıtımı yapılmış olup
ilçe ekonomisine katkıda bulunan büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık da yapılmaktadır. Son 18 senedir broiler türü et tavukçuluğu yapılmaktadır. İlçede broiler kümes adeti 174 olup, yıllık toplam kapasitesi 1.700.000'dir. Büyükbaş hayvan sayısı 7491, küçükbaş hayvan sayısı 6950 adettir. İlçede arı potansiyeli gittikçe azalmakta olup, 2010 yılı itibariyle ilçe merkezi ve köylerde 600 adet kovan mevcuttur.

İlçeye bağlı 10 köyde Tarımsal Kalkınma Kooperatifi ve ilçe merkezinde 1 adet Tarım Kredi Kooperatifi mevcuttur. Kooperatiflere bağlı 33 yerleşimde 1626 kayıtlı ortak mevcut olup, çiftçimize tohumluk, kimyevi gübre, zirai alet, zirai makine, zirai mücadele ilaçlan tüketim ve pazarlama, akaryakıt ve yedek parça, hayvan alımı ile nakit para konularında yardım etmektedirler.

İlçede 1 adet Merkez Sağlık Gurup Başkalığı Tabipliği mevcuttur. Sağlık hizmetlerini 4 doktor, 1 Tıbbi sekreter, 1 Hemşire, 2 Ebe, 4 ATT. ve 2 şoför ile yürütülmektedir. İlçede 2 adet eczane mevcuttur.

ASAYİŞ ve GÜVENLİK

İlçede asayiş ve güvenlik Jandarma Komutanlığı ile Emniyet Amirliği tarafından sağlanmaktadır. Asayiş ve güvenlikten sorumlu İlçe Jandarma Komutanlığı ile İlçe Emniyet Amirliğinin ihtiyaç ve sorunları olmayıp, sorumluluk bölgelerinde kamu düzenini korumakta, vatandaşların can ve mal güvenliğini sağlamaktadırlar.

İLÇEMİZİN TOPRAK YAPISI ve ARAZİ VARLIĞI
           İlçemiz ve bağlı köylerinin büyük bir bölümü düz verimli bir araziye sahip olup,toprakyapısı killi ve tınlıdır. Sulanabilecek tarım arazisi alanı 29.400 dekardır. Bunun içinden sulanan alan ise 11.100 dekardır.
          Toplam arazi varlığı 284.000 dekar olup, bunun 80.050 dekarı (%28.19) tarımsal amaçlı kullanılmaktadır. Geriye kalan arazinin 196.780 dekarı (%69.29) ormanlık vefundalık, 4.130 dekarı (%1.45) çayır ve mera, 3.040 dekarı (%1.07) tarım dışı amaçlarla kullanılmaktadır.
YAYLALARIMIZ
           İlçemizin merkez mahalleleri de dahil olmak üzere hayvancılık yapan tüm yerleşim birimlerin de yaylacılık halen yapılmaktadır. Yılın 3 ay gibi bir kısmı (Mayıs- Haziran-Temmuz ) ayları yaylalarda geçer. Karapınar yaylası gibi kışlak tabir edilen yaylalarımız da mevcuttur.
Coğrafya
Bolu İli’nin doğusunda yer alan ilçemizin doğusunda Gerede, batısında Bolu, Kuzeyinde Yeniçağa, güneyinde ise yine Gerede ve Bolu toprakları ile sınırlı olarak yaklaşık 284 km2 alana sahiptir. Dörtdivan ilçesi 40’-50’-00’ kuzey paralelleri ile 32’-10’-12’ doğu meridyenlerinin kesiştiği yerdedir. İlçemizde rakım 1167 m.’dir. Kuzey Anadolu Sıradağları, Ilgaz tepesinden batıya doğru ikiye ayrılarak uzanırlar. Bu sıradağların güney kolu ilçenin güneyinde Ankara ile Dörtdivan tabii sınırlarını çizer. Doğu batı doğrultusunda uzanan bu sıradağlara Benli ve Kütüklü adı verilir. Bu sıradağların devamını teşkil eden Köroğlu Dağları da ilçenin güneybatısından hafif bir yay çizerek kuzeye doğru uzanırlar ve ilçenin batı tabii sınırlarını çizerler. Bu dağların en yüksek tepesi Köroğlu Tepesi olup, 2378 m.’dir. Köroğlu Dağları volkanik dağlardır. Dörtdivan ilçesi yerleşim yerleri ve tarımsal alanlar genelde düzlük ve ovalıktır. Bu nedenle de yerleşim birimleri birbirine çok yakındır. İlçemiz en önemli akarsuyu Köroğlu Dağlarının doğu yamacında iki kol halinde çıkıp, Dörtdivan Ovasında birleşen, Gerede Ovası ortasından batı-doğu doğrultusunda akan, Çankırı topraklarından sonra Zonguldak topraklarından Filyos Çayı’na karışarak Karadeniz’e dökülen Ulusu çayıdır. Ulusu çayı ilçemiz sınırları içerisinde Sorkun, Yalacık, Düğer dereleri ile beslenmektedir

ULAŞIM
        Kara ulaşımının çok kolay olduğu bir ilçedir. Dörtdivan, Ankara’ya 156   İstanbul’a 285 Bolu’ya 42 Gerede’ye 16 Yeniçağa’ya ise 7 km. mesafededir. Ankara, İstanbul, arası   TEM otoyolu ilçe merkezi sınırlarından geçmekte olup,   İlçemize ve Kartalkaya’ya Dörtdivan gişelerinden ulaşım vardır. İlçe merkezi Kartalkaya kayak merkezine 35 km. mesafededir. Her gün Ankara’ya 2, İstanbul’a 1 otobüs yolcu taşımaktadır. Bolu ve Gerede’ye her saat başı dolmuş seferleri yapılmaktadır.

   **KÖROĞLU**
    XVI. yüzyıl’da Gerede’ye bağlı Dörtdivan kasabasında doğduğu belirtiliyor. Asıl adı Ruşen Ali olup, Köroğlu adı ile ünlenmiştir. Seyis Yusuf’un oğludur. Sultan III. Murat zamanında (1574- 95) Osmanlı ordusuyla İran savaşlarına katılır. (1578-1584. Hak ve Adaleti gözetir. Kötülüğün amansız düşmanıdır. Kılıç ve kalkan kadar.saz ve sözün de ustasıdır. Kahramanlık türküleri söyleyen Köroğlu, halk şairlerinin mertlik ve yiğitlik sembolü haline gelmiştir.
           Anadolu’nun değişik yörelerinde anlatılan hikayelerinden 24 kol tespit edilebilmiştir. Bunlardan Bolu civarında anlatılanı en yaygın olanıdır. Buna göre;
            İyi bir at bakıcısı olan baba Yusuf, Bolu Beyi’nin maiyetinde çalışmaktadır. Bolu Beyi için satın aldığı tay, soylu bir at olmasına rağmen gösterişi yoktur. Bunu kendisine hakaret sayan Bolu Beyi, Seyis Yusuf’un gözlerine mil çektirir. Getirdiği tayın üzerine bindirerek Dörtdivan’a gönderir. Bundan sonra tüm vaktini bu tayı terbiyeye ve oğlu Ruşen Ali’yi yetiştirmeye ayırır. Zamanla bu sevimsiz tay yıllarca Köroğlu’nu sırtında taşıyacak bir küheylan; Ruşen Ali de bahadır bir kişi olur. İntikamını alması için oğluna vasiyette bulunan Yusuf nihayetinde Hakk’ın rahmetine kavuşur.
           Ruşen Ali, babasının vasiyetini yerine getirmek üzere Kıratı’yla birlikte bolu şehrin karşısındaki Çamlıbel’e yerleşir. Demircioğlu, Hoylu, Ayvaz, Cıdalı gibi mert yiğitlerle birleşir. Ruşen Ali, Köroğlu adıyla ünü Osmanlı sınırlarını aşan bir yiğit olur. Bu gün kendi adı ile anılan Köroğlu dağında bir ordu kurar. Giriştiği bütün savaşlarda galip gelir.
Bolu Bey’nin bacısı, güzelliği dillere destan Döne hatun’u kaçırarak evlenir. Köroğlu, hile hurda bilmez. Kimseyi arkadan vurmaz. Bezirganlardan, zalim paşa ve beylerden aldığını yoksul halka dağıtır. Kılıç kullanmadaki başarısı kadar sazı ve sözüyle de halkın gönlünü kazanmıştır. Osmanlı Bolu’sunda yetişen bu yiğit kişinin ünü, daha XVI. Yüzyıl bitmeden, Balkanlardan Çin Seddi’ne kadar yayılır.
           Nihayet delik demir (tüfek) icat olur. Köroğlu, tüfeğin icat olup mertliğin bozulduğu, insanların birbirini arkadan vurduğu bir dünyada yaşamanın anlamsızlığını düşünür ve arkadaşlarına dağılmalarını söyler. Zaten Kırat da bir süre önce sır olmuştur. Haktan ve adaletten ayrılmayan halkın gönlünde taht kurmak suretiyle Kırklara karışır.

     Benden selâm olsun Bolu Beyi’ne
    Çıkıp şu dağlara yaslanmalıdır
    At Kişnemesinden, kalkan sesinden
    Dağlar seda verip seslenmelidir

    Düşman geldi tabur tabur dizildi
    Alnımıza kara yazı yazıldı
    Tüfek icat oldu mertlik bozuldu
    Eğri kılıç kında paslanmalıdır.

    Köroğlu düşer mi eski şanından
    Ayırır çoğunu er meydanından
    Kırat köpüğünden düşman kanından
    Çevrem dolup şalvar ıslanmalıdır