ŞİİR KÖŞEMİZ

.

Sen Yoktun

 

Hatıra defterimde kırılgan
bir çiçektin.
Adını anmak beni korkutuyordu
andıkça bir sokak ıssızlığında
kayboluyordum.
Bütün duygularımın başrol
oyuncusu sen oluyordun,
bense iyi kalpliliği oynayan
bir figuran...
Ve her gece yarım
kalıyordu bu film... 

ÇÜNKÜ SEN YOKTUN!

 Adil Baykal
11-TM-B

Kırmızı Yangınım

 

Hey sen aşkımın asil rengi
Hayatımın toz pembesi
Sevdamın kırmızı gülü
Sonumun siyah matemi
Nesin sen?
Her ortama giren ama yok olan
Bukalemun mu?
Belki başkasına göre hiç
Ama bana göre gökkuşağı
Sen, evet sen,
Söyle bana her şeyin rengarenk ama
Bana gri olduğu bir dünyada
Seni unutmak mümkün mü?
Söyle bana
Aşkımın asil rengi
Söyle bana
Kırmızı yangınım
Sensiz olmak mümkün mü?
 
Ayşenur Zeynep Ak
11-TM-D

Sen Hiç Öldün mü?

Sen hiç köye gittin mi?

Ölü gibi yaşayan adamları,

Elleri hamur kokan anaları,

Ve burnu sümüklü çocukları,

Şöyle yakından bir gördün mü?

 

Sen hiç insanlara acıdın mı?

Hani yoksulluktan dilencilik yapanlar

Alçaklar yüzünden kula kulluk edenler

Hani para yüzünden sahte sevgiyle

Yaşayanlar var ya

Onlara hiç acıdın mı?

 

Sen hiç yalnız kaldın mı?

Yüzlerce insanın ortasında

Ailenin, akrabanın yanında

En mutlu anında bile

Hiç yalnız kaldın mı?

 

Sen hiç yeşil gözlü birisine

Aşık oldun mu?

Adına sevgi dedikleri

Sonuna ise; acı çekmek dedikleri

Bu duyguyu hiç tattın mı?

 

Sen yaşarken hiç öldün mü?

Mustafa Turan

10 - Tm - B

                    GÖLGE                                                      

          

                   mekansız bir gölgeydim,

                   çünkü                                              

                   sarhoştu ışığım.                                                          yakışmamıştı

                   bir şey her şeye.

 

                   - bir sabah vakti -

                   şiirin sunaklarına düşmüştüm

                   şehirlerin en şehirlisinde.

 

                   surlarla çevrili

                   ve

                   sonsuz göğe uzanıp mavileşen

                   kapısız bir şehirdi aranan.

                    - yine - olmadı !

                   bu sefer de yakışmadı

                   her şey, bir şeye.

                   artık,

                   zoruma gidiyor;

                   yarımyamalak kentlerde

                   Bitmeyen şiirler yazabilmek.

                                         

                                                                            Arzu ERGÜL

                                                                        TDE Öğretmeni

           SENSİZLİĞE  

 

            Ölü doğuyor sensiz günler

            Can çekişiyor,

            Boğuluyorum,

            Boğuyor bu sensizlik beni ?

            İçime çekemiyorum seni doyasıya

            Sevgine doyamıyorum

            Korkuyorum,

            Görememekten bir daha gözlerini

            Yüreğimdekileri dökememekten yüreğine

            ”Seni seviyorum ” diyememekten.

            Biliyorum,

            Koparacak bu hayat ikimizi

            Gözlerine yangınken yüreğim

            Sensiz anlamı yok ki saatlerin

            Kim bilir...

            Belki kayan bir yıldız,

            Belki batan bir güneş ,

            Ya da küçük bir fısıltı,

            Kavuşturuverir beni sana

            Seviyorum,

            Ve sevmekten yorulunca

            Aşkından bitkin düşünceye kadar yüreğim

            Seveceğim seni,

            Yemin ederim...

 

                                                          GÜLİZAR MANTAR

                                                                                     11 F/ B 

 

SON SESLENİŞ

 

Göz yaşlarım damla damla

Akar gözlerimden

Bir nehir olur ve büyür

Kankırmızı olur ufukta

Bir çiçek açar dağlarımda

Sararır bozkırlarım

Ağarır saçlarım

Ömrümün son baharında

Gece olmadan gelseydi yıldızlar

Küser miydi o zaman güneş

Ağlar mıydı bulutlar

Sonsuza kadar

 

Aşk mıydı içimdeki

Seni bana düşündüren

Yoksa...

                            Salih TAŞ

                             11/TM- B

 

                                                ELVEDA

 

                                                Gideceğim bu şehirden

                                                Elveda bile demeyeceğim sana

                                                Gözyaşlarım boncuk boncuk akacak

                                                Hiç kimseye belli etmeden sileceğim

                                                Duygularımı vuracağım bir bir zincire

                                                Sevgim uçarak çıkacak göklere

                                                Yitik hayaller kalacak senden bana

                                                Savrulacak, umutlar düşecek  yere

                                                Bir şeyler eksilecek içimden

                                                Belki hüzünle belki kederle

                                                Belki de bambaşka bir umut içinde

                                                Seni terk edip gideceğim...

 

                                                                           Menekşe TATAR

 
 

ANASAYFA